Choroby i szkodniki roślin cz.2

wpis w: Porady ogrodnicze | 0

Choroby powodowane przez niesprzyjające warunki klimatyczne

   Brak światła. Łodygi roślin rosnących przy słabym dostępie światła wyciągają się. Tkanka wzmacniająca wytwarza się w nich w niewielkiej ilości, wskutek czego rośliny wylegają. Liście ich są małe, kruche, rzadko osadzone na łodygach oraz słabo zabarwione. Rośliny mające mało światła łatwo ulegają chorobom.

Zbyt wysokie i zbyt niskie temperatury. Nawet przy dostatecznej ilości wody w glebie rośliny w upał cierpią wskutek zwiększonego parowania i przyspieszonego oddychania przy równocześnie osłabionej znacznie asymilacji. Roślina spala więcej związków organicznych, niż ich wytwarza, rośnie słabiej i szybko ulega wycieńczeniu.

Zbyt niskie temperatury mogą spowodować albo przeziębienie roślin, albo przemrożenie. Przeziębienie, tak jak u ludzi, jest chorobą przejściową. U ludzi czerwienieje zakatarzony nos, u roślin czerwienieją listki (lub żółkną jak u młodych drzewek owocowych i innych). Natomiast silne mrozy powodują zniszczenie części tkanek lub całej rośliny.

Występujące na liściach warzyw brązowe plamy, pęcherze na liściach drzew owocowych, spękania podłużne pni lub obumieranie kory na drzewach owocowych – to objawy przemrożenia części roślin.

U drzew uszkodzenia mrozowe powinny być starannie leczone, gdyż jest to droga, która wtargną do wnętrza rośliny bakterie i grzyby pasożytnicze.

Zanieczyszczone powietrze, a szczególnie obecność w nim gazów spalinowych, wywołuje brunatnienie i zamieranie liści. Jedyny sposób zapobiegania polega na sadzeniu roślin odpornych na działanie trujących domieszek w powietrzu.

Choroby pasożytnicze

   Choroby pasożytnicze mogą być powodowane przez grzyby, bakterie i wirusy. Wszystkie te choroby są zakaźne.

Choroby wirusowe, które są również postrachem ludzi (wścieklizna, Heine Medina, ospa, grypa), powodowane są przez najmniejsze znane nam żywe twory, mniejsze dużo od bakterii, a więc niewidzialne nawet pod zwykłym mikroskopem.

Rośliny podlegają również wielu chorobom wirusowym, jak np. mozaika lub kędzierzawka liści. Głównymi przenosicielami tych chorób są owady (np. mszyce), które z roślin zakażonych przenoszą chorobę na zdrowe, zakażając je sokiem, w którym znajdują się wirusy (podobnie jak komary przenoszą malarię).

Ponieważ nie znamy dotąd skutecznych środków zwalczających  wirusy, ograniczamy się do niszczenia ich roznosicieli oraz roślin chorych.

Choroby roślin wywoływane są również przez bakterie. Są to bardzo małe organizmy i jednokomórkowe, widziane już jednak pod zwykłym mikroskopem. Rozmnażają się one przez podział jednej komórki na dwie. W sprzyjających warunkach taki podział komórki trwa około 20 minut. Gdybyśmy przyjęli, że co godzinę z jednej bakterii powstają dwie, to po upływie 24 godzin z jednej komórki powstałoby 17 milionów bakterii. Szybkość rozmnażania się tłumaczy nam, dlaczego niektóre rośliny zostają tak prędko opanowane przez choroby.

Bakterie dostają się do wnętrza organizmu roślinnego przez uszkodzone tkanki, przez szparki lub wprost przez delikatną skórkę okrywającą łodygę i liście.

Bakterie mogą być przenoszone w różny sposób: przez wiatr, przez wodę (deszcz, rzeki, strumienie), przez zwierzęta, a zwłaszcza przez owady.

Bakterie powodujące choroby mogą przetrwać okres zimowy w nasionach, bulwach, cebulach i innych częściach służących do rozmnażania roślin. Niektóre z nich mogą również przezimować w glebie, w resztkach roślinnych pozostających na polu, w owadach, niektóre zaś wewnątrz żywych roślin, zimujących na polu.

Nie wydaje się wobec tego dziwne, że tak wielkie znaczenie przypisujemy zdrowym nasionom oraz zdrowej rozsadzie.

Grzyby są bardzo groźnym pasożytem, powodują bowiem najwięcej chorób wśród roślin ( 85%). Żyjąc na roślinach wywołują różne objawy chorobowe. Porażają rośliny w różnym wieku poczynając od siewki, a skończywszy na roślinie zupełnie dojrzałej. Rozmnażają się głównie za pomocą zarodników (przypominających bardzo drobne nasionka, chociaż nimi nie są) lub za pomocą małych kawałeczków swego ciała, wyglądającego jak cienkie rozgałęzione nitki, zwanego grzybnią. Ilość zarodników wytwarzanych przez grzyby jest zwykle bardzo duża. W sprzyjających warunkach zarodniki grzybów (o cienkich zwykle błonach) kiełkują i wyrastają z nich nitki grzybni. W niekorzystnych warunkach, np. jesienią, grzyby wytwarzają zarodniki o grubych błonach. Zarodniki te mogą zimować. Grzyby nie mają zielonego barwnika, nie mogą więc wytworzyć związków ograniczonych jak roślina zielona, lecz osiedlają się na roślinie i korzystają z gotowych związków.

Kiełek grzybni może dostać się do wnętrza przez skórkę, zranienia, szparki oddechowe na liściu itp.

 

Beltane.

http://forum.grasscity.com/

http://forums.gardenweb.com/